به گزارش معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاستجمهوری، حسین افشین، معاون علمی رئیسجمهور، در نشست هماهنگی و بررسی رویکردهای اجرایی، بر اهمیت اعتبار مالیاتی برای حمایت از پروژههای تحقیق و توسعه تأکید کرد.
افشین گفت اعتبار مالیاتی باید به طرحهایی اختصاص یابد که حلکننده یک مسئله واقعی در کشور باشند و سطح فناوری را در صنعت مربوطه ارتقا دهند:
«هدف ما از اعطای این امتیاز، ایجاد انگیزه برای شرکتها و کاهش ریسک ورود آنها به حوزههای جدید است.»
به گفته او، الزامی وجود ندارد که پروژهها حتماً به سطح دانشبنیان برسند؛ همین که از فناوری رایج فراتر بروند و به پیشرفت صنعت کمک کنند، کافی است تا مشمول این حمایت شوند. این نگاه، امکان پشتیبانی از پروژههای سادهتر ولی اثرگذار را نیز فراهم میکند.
اعتبار مالیاتی؛ کمک بلاعوض نیست
افشین ماهیت این ابزار را متفاوت از سایر حمایتها دانست:
«اعتبار مالیاتی یک کمک بلاعوض نیست؛ بلکه سرمایهگذاری هوشمندانه دولت برای ارتقای ظرفیت تحقیق و توسعه کشور و کمک به تولید پایدار است.»
او توضیح داد در تدوین جدول مصادیق تحقیق و توسعه، طیف وسیعی از فعالیتها در نظر گرفته شده است؛ از تولید نمونه اولیه و پایلوت، طراحی مهندسی و توسعه نرمافزارهای پیشرفته تا بهبود فرآیندهای تولید و مهندسی معکوس.
حمایت از توسعه، نه تولید روزمره
معاون علمی رئیسجمهور تأکید کرد تمرکز این حمایتها بر مراحل آغازین توسعه فناوری است و شامل تولید انبوه و روزمره نمیشود:
«افزایش مقیاس تولید برخلاف تصور، فرآیندی پرریسک است که هزینههای پیشبینینشده ایجاد میکند و اعتبار مالیاتی دقیقاً در همین نقطه میتواند به کمک شرکتها بیاید.»
او افزود حتی پروژههای سنتیتر، در صورت منجر شدن به ارتقای بهرهوری یا کاهش هزینههای ملی – مثل صرفهجویی در مصرف انرژی یا آب – میتوانند از این امتیاز استفاده کنند.
بازگشت سرمایه چندبرابری برای اقتصاد
افشین اعتبار مالیاتی را اقدامی آیندهنگرانه توصیف کرد که در نهایت چندین برابر به اقتصاد ملی بازمیگردد:
«رشد شرکتها، توسعه محصولات جدید، اشتغالزایی و افزایش درآمدهای مالیاتی دولت نشان میدهد این حمایت هزینه نیست، بلکه سرمایهگذاری سودآور است.»
او در پایان از کارگزاران ارزیابی خواست با رفع ابهامات و تسهیل روندها، شرایط بهرهمندی حداکثری شرکتها از این ابزار قانونی را فراهم کنند و همه دستگاههای اجرایی را به همافزایی در این مسیر دعوت کرد.
