دومین دوره رویداد رمزآتی در شرایطی برگزار میشود که صنعت رمزارز ایران با پرسشهای بیپاسخ در حوزه تنظیمگری، آینده اتحادیه صنفی و تعریف قانونی این فناوری دستوپنجه نرم میکند. در نشست خبری این رویداد، مدیران پلتفرمها و فعالان باسابقه کریپتو با لحنی صریح درباره سیاستهای بانک مرکزی، توقف روند تأسیس اتحادیه تبادل، نگرانی از زیرزمینی شدن بازار و شکاف اعتماد میان دولت و بخش خصوصی سخن گفتند. جمعبندی آنچه مطرح شد، بر یک نکته تأکید دارد: سرنوشت بازار رمزارز، بدون گفتوگوی واقعی میان حاکمیت و بخش خصوصی تغییر نخواهد کرد.
رمزآتی؛ تریبونی برای شنیده شدن صدای فعالان بازار
محمدمهدی الحسینی، مدیرعامل اقتصادآنلاین و برگزارکننده رمزآتی، نخستین سخنران نشست بود. او این رویداد را ادامه مسیری دانست که سال گذشته «برای اولین بار امکان گفتوگوی مستقیم میان تصمیمگیران و فعالان رمزارز» را فراهم کرد. الحسینی با اشاره به دو خروجی مهم دوره قبل، وعده تشکیل اتحادیه صنفی و انتشار سند سیاستی بانک مرکزی گفت: این سند هرچند کامل نیست، اما نشانهای از بهرسمیتشناخته شدن تدریجی صنعت محسوب میشود. او هدف دوره دوم را «گسترش گفتوگوی مشترک و تدوین پیشنهادهای عملی برای قانونگذاری» اعلام کرد.
انتقاد از مقرراتگذاری یکطرفه
سامان بیرقی، عضو هیئتمدیره اوامپی فینیکس، ضمن استقبال از تلاشهای رمزآتی برای ایجاد تعامل، از سیاستهای فعلی بانک مرکزی انتقاد کرد. او گفت: «بانک مرکزی سند جدیدی منتشر کرده، اما تصمیمها همچنان بدون مشارکت واقعی فعالان گرفته میشود.» به باور بیرقی، تجربه جهانی نشان میدهد صدور مجوز زمانی معنا دارد که بههمراه تسهیلات و حمایت باشد؛ در حالی که در ایران «مجوز بیشتر یک عنوان نمادین است تا ابزار توسعه».
کریپتو، فرصت همنشینی دوباره دولت و بخش خصوصی
عبدالرضا عسگرخانی، مدیرعامل داریک، رمزارز را «فرصتی تاریخی برای بازطراحی رابطه دولت و بخش خصوصی» توصیف کرد. او گفت: «اقتصادی جدید در حال شکلگیری است و برای اولین بار میتوان از ابتدا در ساخت آن نقش داشت.» عسگرخانی عامل اصلی بیاعتمادی را «ترس و نبود شفافیت» دانست و تأکید کرد که رمزارز میتواند در صورت مدیریت درست، ابزار شفافیت مالی باشد.
صداهای همسطح؛ شروط تغییر نگرش حاکمیت
احسان قاضیزاده، مدیرعامل بیتپین، رمزآتی را «تنها تریبون برابر میان دولت و بخش خصوصی» معرفی کرد. او گفت نبود فضای گفتوگو در سالهای گذشته باعث اتلاف انرژی فعالان شده بود و افزود: «شفافیت کسبوکارها باعث شد حاکمیت در برخی سیاستها عقبنشینی کند. ما پیش از قانونگذاری، خودرگولاتوری را اجرا کردیم.» قاضیزاده از فعالان خواست مسیر تعامل را ادامه دهند تا «اعتماد جای تقابل» را بگیرد.
چالشهای ساختاری؛ از نقد سیاست پولی تا هشدار درباره توهم جایگزینی سیستم بانکی
سهیل نیکزاد، عضو هیئتمدیره انجمن بلاکچین، در اظهارنظری صریح گفت: «بانک مرکزی طی سالهای اخیر ۹ برابر پایه پولی کشور خلق پول کرده؛ در حالی که حجم کل تخلفات رمزارزی حتی نزدیک به این رقم نیست.» او تأکید کرد تمرکز بر خطر رمزارزها «مسئله را وارونه نشان میدهد» و از فعالان خواست از تراکنشهای بینالمللی پرریسک دوری کنند: «رمزارز ابزار انتقال پول دولت نیست و نباید با تصور جایگزینی نظام بانکی وارد ریسک شد.»
اتحادیهای که روی کاغذ مانده و بحران احتمالی بانک مرکزی
سروش حسینزاده، مدیرعامل تترلند، اعلام کرد تصویب اتحادیه صنف تبادل، با وجود تأیید وزارت اقتصاددر نهادهای امنیتی متوقف شده است. او نسبت به ورود مستقیم بانک مرکزی به فرآیند قانونگذاری هشدار داد:
«اگر بانک مرکزی رمزارز را پول بداند، طبق قانون باید ارزش آن را حفظ کند؛ وظیفهای که عملی نیست و میتواند بحرانساز شود.»
دولتزدایی، توکنیزه شدن داراییها و آینده سیاستگذاری
امیرحسام ذنوبی، قائممقام خانه اقتصاد، با نگاهی کلانتر گفت: «دستاورد کریپتو نه تهدید حاکمیت، بلکه کاهش هزینههای ناشی از ناکارآمدی است.» او پیشنهاد کرد موضوع «غیرملیسازی پول» و توکنیزهکردن دارایی نهادهای بزرگ بهعنوان راهکاری برای شفافیت در دستور کار قرار گیرد و گفت در بسیاری از کشورها، رگولاتوری توسط نهادهای خصوصی انجام میشود.
ترس، بزرگترین ریسک بازار رمزارز
در بخش پایانی نشست، امیررضا فتحی، رئیس هیئتمدیره تبدیل، گفت رویکرد محتاطانه بانک مرکزی نهتنها به پذیرش صنعت کمک نمیکند، بلکه مسیر را برای «خروج سرمایه و زیرزمینی شدن بازار» باز میکند. او با اشاره به تجربه ماینینگ گفت: «اگر بهجای مقابله، قانونگذاری درست داشتیم، امروز صنعت برق کشور از درآمدهای آن بهرهمند میشد.» فتحی تأکید کرد صرافیهای رمزارز در ایران «شفافترین ساختارهای مالی» هستند و هشدار داد: «اگر سیاستگذار نگاه خود را تغییر ندهد، کنترل بازار از دست حاکمیت خارج میشود.»
رمزآتی، تلاشی برای تبدیل گفتوگو به تصمیم
نشست خبری رمزآتی ۲ در فضایی برگزار شد که سخنرانان بدون تعارف درباره ضعفهای سیاستی و فرصتهای از دسترفته صحبت کردند. پیام مشترک تمام آنها روشن است: صنعت رمزارز تهدید نیست؛ فرصتی است برای بازآفرینی اقتصاد دیجیتال. اما این فرصت تنها زمانی محقق میشود که ترس کنار گذاشته شود و جای آن را تعامل، شفافیت و مشارکت واقعی بگیرد.
