اخبار استارتاپیمصاحبه های استارتاپی

معاون حقوقی دیجی‌کالا: فروش در اینستاگرام خارج از قانون نیست و مشمول حق انصراف می‌شود

مصاحبه با شقایق محمدی، معاون حقوقی دیجی‌کالا درباره باز پس‌گیری خرید اینترنتی

حق بازگشت کالا در خریدهای اینترنتی، یکی از مهم‌ترین ابزارهای حمایت از مصرف‌کننده در فضای تجارت الکترونیکی است؛ حقی که به‌گفته معاون حقوقی دیجی‌کالا، نه یک امتیاز اختیاری، بلکه یک قاعده آمره و غیرقابل توافق است. شقایق محمدی در گفتگو با اکوموتیو، با تشریح مبانی قانونی «حق انصراف»، از چالش‌های اجرایی آن در ایران، وضعیت فروش در شبکه‌های اجتماعی، مسیرهای پیگیری حقوقی و تجربه‌های تطبیقی در اتحادیه اروپا می‌گوید.

حق انصراف؛ جبران نابرابری اطلاعاتی در خرید آنلاین

محمدی در تشریح مبنای قانونی حق بازگشت کالا، ابتدا به قانون تجارت الکترونیکی مصوب ۱۳۸۲ اشاره کرد و توضیح داد: «حق انصراف، به‌عنوان یکی از نهادهای حمایتی پیش‌بینی‌شده برای مصرف‌کننده، در ماده ۳۷ این قانون تصریح شده است.»

به گفته او، مصرف‌کننده در معاملات از راه دور، حق دارد ظرف هفت روز کاری پس از تحویل کالا، از معامله منعقده منصرف شود.

او فلسفه اصلی پیش‌بینی این حق را چنین توضیح داد: «در معاملات حضوری، خریدار امکان بررسی مستقیم اوصاف، کیفیت و کارایی کالا را پیش از تصمیم‌گیری دارد؛ اما در معاملات الکترونیکی، اراده مصرف‌کننده مبتنی بر اطلاعات توصیفی ارائه‌شده از سوی فروشنده شکل می‌گیرد؛ اطلاعاتی که همواره با خطر عدم انطباق با واقعیت همراه است.»

معاون حقوقی دیجی‌کالا تأکید کرد: «در این چارچوب، حق انصراف به‌عنوان ابزاری برای جبران عدم تقارن اطلاعاتی میان طرفین قرارداد و تضمین حمایت مؤثر از مصرف‌کننده وضع شده و واجد ماهیت آمره و حمایتی است؛ به‌گونه‌ای که هرگونه توافق مغایر با آن، اصولاً فاقد اثر حقوقی تلقی می‌شود.»

معامله از راه دور؛ معیار، شیوه انعقاد قرارداد است نه نوع کالا

محمدی در ادامه، با اشاره به تعریف معامله از راه دور در قانون تجارت الکترونیکی، بیان کرد: «مطابق بند (ح) ماده ۲ این قانون، معامله از راه دور معامله‌ای است که بدون حضور فیزیکی هم‌زمان عرضه‌کننده و مصرف‌کننده و از طریق وسایل ارتباط از راه دور منعقد می‌شود.»

او توضیح داد: «معیار شمول معامله از راه دور، نه ماهیت کالا یا خدمت، بلکه شیوه انعقاد قرارداد است.»

به گفته او، هرگاه ارتباط بین خریدار و فروشنده از طریق ابزارهایی انجام شود که امکان تبادل اراده بدون مواجهه حضوری را فراهم کنند، قرارداد مزبور در زمره معاملات از راه دور قرار می‌گیرد.

محمدی مصادیق این ابزارها را وب‌سایت‌ها، اپلیکیشن‌ها، تماس تلفنی، پست الکترونیکی و شبکه‌های اجتماعی دانست و تصریح کرد: «در صورت ایفای نقش مؤثر این ابزارها در انعقاد قرارداد، همگی مشمول تعریف وسایل ارتباط از راه دور خواهند بود.»

فروش در اینستاگرام؛ خارج از قانون نیست

معاون حقوقی دیجی‌کالا در پاسخ به پرسش درباره وضعیت فروش در شبکه‌های اجتماعی، با تأکید بر گسترش فروش کالا و خدمات از طریق اینستاگرام، توضیح داد: «اگرچه این بسترها به‌طور صریح در قوانین سنتی تجارت الکترونیکی نام برده نشده‌اند، اما بستر فنی فروش معیار تعیین‌کننده شمول حمایت‌های قانونی نیست.»

او بیان کرد: «در حقوق ایران، هرگاه فروش کالا یا خدمت بدون حضور فیزیکی هم‌زمان طرفین و از طریق وسایل ارتباط از راه دور انجام شود، معامله مزبور در حکم «معامله از راه دور» است و مشمول مقررات آمره حمایت از مصرف‌کننده خواهد بود.»

محمدی تأکید کرد: «در این چارچوب، فروش در شبکه‌های اجتماعی در صورت تحقق عناصری مانند عرضه عمومی کالا، دریافت وجه و تعهد به ارسال، مشمول حق انصراف موضوع ماده ۳۷ است؛ حتی اگر فروشنده فاقد وب‌سایت رسمی یا نماد اعتماد الکترونیکی باشد.»

او با اشاره به تجربه اتحادیه اروپا، خاطرنشان کرد: «غیررسمی بودن بستر فروش مانع شمول قواعد آمره حمایت از مصرف‌کننده نیست و مقایسه این تجربه با وضعیت ایران، ضرورت بازنگری در سازوکارهای نظارتی و شفاف‌سازی مسئولیت فروشندگان شبکه‌های اجتماعی را برجسته می‌کند.»

اگر فروشنده حق بازگشت را نپذیرد

محمدی در ادامه، درباره مسیرهای قانونی پیش روی مصرف‌کنندگان در صورت امتناع فروشنده از اجرای حق انصراف توضیح داد: «این حق از حقوق آمره مصرف‌کننده است و قانون برای تضمین اجرای آن، مسیرهای مشخصی را پیش‌بینی کرده است.»

او نخست به نقش مرکز توسعه تجارت الکترونیکی و اینماد اشاره کرد و گفت: «فروشگاه‌های اینترنتی رسمی موظف به داشتن نماد اعتماد الکترونیکی هستند و مصرف‌کننده می‌تواند شکایت خود را از طریق سامانه اینماد ثبت کند؛ مسیری که در نهایت می‌تواند به الزام فروشنده به بازگشت کالا یا حتی تعلیق و لغو اینماد منجر شود.»

به گفته محمدی، در صورت عدم پاسخگویی فروشگاه، مراجعه به مراجع قضایی نیز امکان‌پذیر است و این مراجع می‌توانند با استفاده از ضابطانی مانند پلیس فتا، تخلف را بررسی کرده و در صورت احراز سوءنیت فروشنده، مسیر پیگیری کیفری را نیز باز کنند.

استثناهای قانونی بازگشت کالا

معاون حقوقی دیجی‌کالا سپس به استثناهای قانونی حق بازگشت کالا پرداخت و توضیح داد: «براساس آیین‌نامه اجرایی مواد ۳۸ و ۴۲ قانون تجارت الکترونیکی، این حق در برخی موارد محدود شده است.»

او مواردی مانند خدماتی که با توافق مصرف‌کننده پیش از پایان مهلت انصراف آغاز شده‌اند، کالاهای فاسدشدنی، کالاهای سفارشی یا شخصی‌سازی‌شده، نرم‌افزارها و محتوای بسته‌بندی‌شده بازشده، نشریات، کالاهای وابسته به نوسانات بازار مالی و برخی خدمات خاص مانند خدمات مالی و معاملات املاک را از جمله این استثناها برشمرد و تأکید کرد: «در سایر موارد، فروشنده موظف به پذیرش بازگشت کالا و استرداد وجه است.»

تجربه دیجی‌کالا در اجرای حق بازگشت

محمدی در تشریح رویکرد دیجی‌کالا، بیان کرد: «این پلتفرم علاوه بر پایبندی کامل به الزامات قانونی، تلاش کرده است با بهره‌گیری از سازوکارهای هوشمند، فرآیند مرجوعی کالا را سریع، شفاف و کم‌هزینه کند.»

او توضیح داد: «استفاده از ابزارهایی مانند دستیار پشتیبان هوشمند دیجی‌کالا، امکان ثبت و پیگیری غیرحضوری درخواست‌های بازگشت کالا را فراهم کرده و با کاهش مداخله انسانی و استانداردسازی فرآیندها، به کاهش اختلافات و افزایش اعتماد کاربران کمک کرده است.»

به گفته او، این رویکرد از منظر حقوقی، نمونه‌ای از اجرای مؤثر تکالیف قانونی از طریق ابزارهای نوین است؛ به‌گونه‌ای که حمایت از مصرف‌کننده صرفاً در سطح مقررات باقی نمانده و به تجربه عملی کاربران تبدیل شده است.

چالش کالاهای الکترونیکی؛ تعارض حق انصراف و افت ارزش

در بخش پایانی، محمدی یکی از چالش‌های جدی حمایت از مصرف‌کننده در فروش آنلاین را کالاهای الکترونیکی دانست و توضیح داد: «باز شدن بسته‌بندی این کالاها می‌تواند به افت شدید ارزش اقتصادی آن‌ها منجر شود؛ حتی در مواردی که کالا فاقد هرگونه نقص است.»

او با اشاره به تجربه اتحادیه اروپا، بیان کرد: «اگرچه اصل کلی، شناسایی حق انصراف ۱۴روزه است، اما در عمل بازگشت کالاهایی مانند تلفن همراه با محدودیت‌های جدی مواجه می‌شود؛ زیرا باز شدن پلمپ، فعال‌سازی یا استفاده اولیه، افت غیرقابل جبران ارزش کالا را در پی دارد.»

و در نهایت تأکید کرد: «این چالش، محدود به ایران نیست و حتی در نظام‌های حقوقی پیشرفته نیز تعارض میان حق انصراف مصرف‌کننده و ضرورت حفظ تعادل اقتصادی فروشنده وجود دارد.»

به گفته او، عدم تفکیک دقیق میان «آزمایش متعارف کالا» و «استفاده منجر به افت ارزش»، یکی از نقاط ضعف مشترک این نظام‌هاست که نیازمند شفاف‌سازی قانونی و تدوین مقررات تخصصی‌تر برای کالاهای دیجیتال و الکترونیکی است.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *