اولین رویداد آموزشی «درآمدزایی از هوش مصنوعی در اینستاگرام» روز ۳۰ آذر ۱۴۰۴ به همت موسسه آموزشی ماجان و ادمینپلاس برگزار شد؛ رویدادی که در آن، مهمانان پنل از تغییر مرکز ثقل تولید محتوا با AI، فرصتهای فریلنسری در بازار جهانی و چالشهای زیرساختی و هزینهای استفاده حرفهای از ابزارها صحبت کردند.
«مرگ محتوا» و جابهجایی تمرکز به سمت «معماری محتوا»
آذرخش ضیایی، مشاور و مدرس تحول دیجیتال در این رویداد از مفهومی گفت که آن را «مرگ محتوا» توصیف کرد؛ نه به معنای پایان محتوا، بلکه به معنای کماهمیت شدن «صرفِ تولید محتوا» در برابر مهارتی که آن را معماری محتوا مینامد.
او با اشاره به رشد تولید تصاویر مبتنی بر هوش مصنوعی و اثر آن در بازاریابی، تأکید کرد حتی اگر در نگاه اول تصور شود کار ادمینها و فریلنسرها سادهتر میشود، در ادامه رقابت سختتر خواهد شد؛ چون مزیت، از «تولید» به سمت طراحی ساختار روایت، فریمینگ، بستهبندی و چیدمان سناریو منتقل میشود. ضیایی همچنین از احتمال شکلگیری موج «یونیکورنهای تکنفره» و فرصتهایی که از سال ۲۰۲۵ برای جوانها باز میشود صحبت کرد.
هوش مصنوعی در مقیاس بزرگ: «شخصیسازی» و حرکت بازار از هوریزنتال به ورتیکال
پوریا حداد، مدیرعامل فیلاگر یکی از مزیتهای کلیدی AI را شخصیسازی در مقیاس بزرگ دانست؛ قابلیتی که به گفته او انسان بهتنهایی از پس آن برنمیآید. حداد توضیح داد بازار در حال حرکت از مدلهای عمومی (هوریزنتال) به سمت راهکارهای تخصصی و حوزهمحور (ورتیکال) است؛ جایی که ارزش اصلی در «کاستومسازی» مدلها برای یک کار مشخص شکل میگیرد.
او دو مسیر را برای فریلنسری «واقعاً پولساز» توصیف کرد:
• شخصیسازی مدلها با رویکردهایی مثل RAG برای کسبوکارهای مختلف
• AI Agentها برای اتومیتکردن فلوهای کاری (از تولید متن تا تصویر و ویدیو و انتشار)
از «هایپسایکل» تا گلوگاههای ملی AI: انرژی و داده
در بخش دیگری از پنل، محمودرضا فرهادی، مشاور کسبوکار نئوبانک و فینتک با ارجاع به منطق «چرخهعمر فناوری» (هایپسایکل) توضیح داد همه موجهای تکنولوژی یک مسیر یکسان را طی نمیکنند و بعضی (مثل متاورس) در مرحله سقوط از نفس میافتند. او در عین حال از دو گلوگاه کلان توسعه AI گفت: انرژی/برق و داده؛ و اینکه مقیاس سرمایهگذاری و زیرساخت، گاهی از توان یک شرکت فراتر میرود و رنگ و بوی ملی و ژئوپلیتیک میگیرد.
روایت عملی از استفاده AI در توسعه محصول: «۱.۵ میلیارد تومان» در برابر «۲۰ دلار»
علی نادری، بنیانگذار فلوچت در روایت تجربهمحور خود از زیرساخت، توضیح داد تیمش به جای برونسپاری مدیریت و ساخت زیرساخت با هزینه پیشنهادی «حدود یک میلیارد و نیم تومان»، با تکیه بر ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی و رویکرد «Infrastructure as Code» توانسته در زمانی کوتاه و با هزینهای بسیار کمتر، زیرساخت را پیادهسازی کند؛ روایتی که با تأکید بر سرعت توسعه و انتشار مداوم فیچرها همراه شد.
«بازار تشنه» و یک مدل واسط بین کارفرمای سنتی و AI
مریم مجیدینژاد هم روی یک نیاز شغلی تازه دست گذاشت: شکلگیری نقشهای «واسط»؛ افرادی که هم زبان کسبوکار را میفهمند و هم بلدند با AI درست کار کنند—از پرامپتنویسی تا گرفتن خروجی قابل استفاده برای کسبوکارهای کوچک.
او همچنین به یک چالش عملی اشاره کرد: استفاده حرفهای از چند ابزار AI، هزینهبر است و میتواند برای تازهواردها مانع ایجاد کند. در ادامه، از طراحی یک ربات/دستیار مبتنی بر تلگرام برای دسترسی سادهتر به قابلیتهایی مثل ساخت استوری، عکاسی محصول، خلاصهسازی، مترجم و ایدهپردازی صحبت شد؛ با این ادعا که هدف، «هموار کردن مسیر» برای افرادی است که میخواهند سریعتر وارد بازار کار شوند.
اولین رویداد آموزشی «درآمدزایی از هوش مصنوعی در اینستاگرام» تلاش کرد تصویر واقعبینانهتری از آینده تولید محتوا ارائه دهد: جایی که «تولید» ارزانتر و فراگیرتر میشود، اما مزیت رقابتی به سمت معماری محتوا، تخصص حوزهای، شخصیسازی و اتومیشن حرکت میکند؛ و همزمان، چالشهایی مثل هزینه ابزارها، زیرساخت و مهارت تشخیص خطای خروجیهای AI (هذیان) همچنان پابرجاست.
