منحنی دره مرگ (Death Valley Curve)

منحنی دره مرگ چیست؟

منحنی دره مرگ، آن دوره از زندگی استارتاپ است که فعالیتش را شروع کرده، اما هنوز درآمدی ندارد. این اصطلاح معمولا توسط سرمایه­ گذاران خطرپذیر به کار می­رود و اصطلاح آن از شکل نموداری افت جریان نقدی در شرکت­ های استارتاپی برگرفته شده است. این دوره مربوط به زمانی است که شرکت، سرمایه اولیه ارائه شده توسط سهام­ دارانش را مصرف می­کند.

نکات کلیدی

  • منحنی دره مرگ عبارتی است که توسط سرمایه ­گذاران خطرپذیر برای توصیف مرحله اولیه بحرانی شرکت­ های استارتاپی به کار می­رود.
  • در این دوره استارتاپ ­ها باید بدون درآمد و با تکیه بر سرمایه­ گذاری­ های اولیه فعالیت کنند.
  • دوام آوردن در مرحله منحنی دره مرگ به این معناست که استارتاپ، پیش از به اتمام رسیدن سرمایه اولیه شروع به درآمدزایی کافی برای کسب استقلال مالی کرده است؛ این، یکی از نقاط عطف مهم برای شرکت­ های نوپاست.

آشنایی با منحنی دره مرگ

به بازه زمانی میان لحظه دریافت سرمایه اولیه تا آغاز درآمدزایی، منحنی دره مرگ شرکت­ های استارتاپی می­گویند. تامین سرمایه اضافی برای شرکت­ها در طول این دوره دشوار است زیرا مدل کسب­ وکارشان هنوز اثبات نشده است. همانطور که از اسمش پیداست، منحنی دره مرگ یکی از دوره ­های چالش برانگیز برای شرکت­ های نوپاست و مشخصه اصلی آن افزایش ریسک شکست است.

دلیل چالش برانگیز بودن منحنی دره مرگ برای استارتاپ­ ها هزینه ­های زیادی است که باید قبل از شروع درآمدزایی محصول یا خدمات جدید متحمل شوند. این هزینه ­ها شامل هزینه­ های قابل پیش­ بینی مثل اجاره فضای اداری و پرداخت حقوق کارکنان و سایر هزینه­ های غیرقابل پیش­ بینی ­تر مانند هزینه­ های بازاریابی و تحقیق و توسعه (R&D) می­شود.

مهم

دوام آوردن در مرحله منحنی دره مرگ، نقطه عطف مهمی در زندگی استارتاپ­ ها است و به سرمایه ­گذاران نشان می­دهد که از مرحله راه ­اندازی خود جان سالم به در برده و شانس بیشتری برای رسیدن به تکامل دارند.

به طور کلی، هر چه منحنی دره مرگ طولانی ­تر باشد، احتمال شکست پیش از موعد شرکت بیشتر است. شکل منحنی دره مرگ بسته به عواملی مانند طرح تجاری، نیچ صنعت و میزان سرمایه ­گذاری اولیه در استارتاپ، در هر مورد متفاوت خواهد بود.

در صورتی که یک استارتاپ، به طور هوشمندانه ­ای برای این مرحله سخت، بودجه تعیین نکرده باشد و آماده نظارت دقیق بر هزینه­ های خود نباشد، احتمالا با مشکلات نقدینگی دست و پنجه نرم خواهد کرد. هرچه منحنی دره مرگ طولانی ­تر باشد، سرمایه ­گذاری در طرح ­های رشد و شروع گسترش کسب­ و کار برای شرکت دشوارتر خواهد بود.

نمونه ای از منحنی دره مرگ

فرض کنید بنیان­گذار استارتاپی به نام خدمات XYZ هستید که از مدل کسب­ و کاری نرم­افزار به عنوان سرویس (SaaS) پیروی می­کند. به تازگی 5 میلیون دلار از تامین مالی اولیه به دست آورده ­اید و طبق پیش­ بینی ­تان سه سال طول می­کشد تا XYZ شروع به درآمدزایی کند. انتظار می­رود که دو سال اول را صرف توسعه پلتفرم SaaS کرده و سال سوم را به تست کاربر نرم­ افزار اختصاص دهید. همچنین انتظار می­رود که اولین فروش این پلتفرم، در پایان همان سال آغاز شود.

به همراه تیم مدیریت خود برنامه ­ای برای مدیریت جریان نقدی در طول این دوره بحرانی می­ریزید. با یک تیم 20 نفره و میانگین حقوق 70.000 دلار، تخمین می­زنید که هزینه ­های فیش حقوقی در این دوره به 4.2 میلیون دلار برسد که به طور متوسط 1.4 میلیون دلار در سال است. در این میان مجموع هزینه ­های اداری و اجرایی 300.000 دلار، یا 100.000 دلار در سال تخمین زده می­شود. در مجموع، انتظار می­رود که در طول سه سال اول 4.5 میلیون دلار هزینه کنید و 500.000 دلار بودجه اضطراری باقی بماند.

با توجه به این که انتظار دارید هزینه ­هایتان در آینده نه چندان دور، تقریبا 1.5 میلیون دلار در سال باقی بماند، شرکت شما باید در عرض چهار ماه پس از پایان دوره راه ­اندازی سه ساله، شروع به درآمدزایی حداقل 125.000 دلاری کند. اگر در انجام این کار شکست بخورید، XYZ مجبور می­شود از بودجه اضطراری خود استفاده کند و با کمبود نقدینگی رو به رو می­شود.

هنگام ترسیم این ارقام بر روی نمودار، منحنی دره مرگ را می­بینید که شرکتتان برای بقا باید از آن گذر کند.

دکمه بازگشت به بالا