داستان شکست استارتاپمعرفی استارتاپ ها

Terralliance، قمار بر سر اکتشاف نفت

چگونه سیاهه‌ی خرید Terralliance تردید سرمایه‌گذاران را رقم زد؟

در فضای استارتاپی عادت بر این است که از موفقیت‌ها بگوییم تا امیدمان به آینده را زنده نگه‌داریم اما اشتباه بزرگی است که شکست گذشتگان را به فراموشی بسپاریم و از تجارب گذشتگان بهره‌مند نشویم. برای این منظور تیم اکوموتیو اقدام به جمع‌آوری تجربیات مجموعه‌ای از استارتاپ‌های ناموفق کرده است تا شاید مرور سرگذشت ناکام ایشان زمینه‌ای باشد برای موفقیت استارتاپ‌های نوپای جامعه استارتاپی ایران. این مجموعه به مرور و در قالب بخش داستان شکست منتشر و در اختیار مخاطبین قرار خواهد گرفت. چهاردهمین قسمت از این مجموعه که به داستان شکست استارتاپ Terralliance می‌پردازد را با هم مرور می‌کنیم.

 استارتاپ Terralliance

شرکت فناوری­‌های ترالینس ، در سال 2002 توسط مهندس سابق ناسا؛ ارلند اولسون در نیوپورت­بیچ کالیفرنیا تأسیس شد. اولسون در اکتشاف نفت خبره نبود، اما 14 سال از عمرش را در پروژه‌­ی آزمایشگاه نیروی دریایی در پاسادنا گذرانده بود. پروژه‌ای که به راه‌اندازی فضاپیماهای بدون سرنشین آمریکا مربوط می­شد. سپس به خاطر دغدغه‌­هایی که درمورد بحران آب داشت، به جستجوی آب پرداخت. اما در جریان جستجوی خود به میادین نفتی رسید و  فکر پیدا کردن این گنج، وی را رها نکرد. مأموریت غیرممکن شرکت اولسون طراحی الگوریتمی بود که به مهندسان نشان می‌داد برای کشف نفت کجا را حفاری کنند. اولسون سرمایه­‌گذاران رده­‌بالایی مثل Goldman Sachs و Kleiner Perkins را برای این فعالیت غیرمعمول قانع کرد، به‌گونه‌ای که کلاینر بزرگترین سرمایه‌گذاری شرکتی را تا آن زمان به مبلغ 93 میلیون دلار انجام داد.

ترالینس هنوز نفت زیادی پیدا نکرده بود، اما مؤسس و مالکش ایمان داشت که این کار به سرانجام رسیده و درآمد قراردادهای منعقد شده، آینده‌­ی او و شرکتش را تضمین خواهد کرد. ماه اوت، اولسون پس از چند ماه مذاکره با غول سرمایه­‌گذار سنگاپوری؛ یعنی Temasek، همزمان با افزایش قیمت نفت به بشکه‌ای 145 دلار، او را راضی به سرمایه‌گذاری کرد. به این ترتیب تماسک 1.1 میلیون دلار روی شرکت سرمایه­‌گذاری کرد. حتی سرمایه­‌گذاران جوان­تر مثل Passport Capital جهت مطرح‌ کردن نام خود به ­عنوان سرمایه‌­گذار انرژی، وارد این بازی شدند. سرمایه­‌گذاران در مجموع، بیش از نیم میلیارد‌‌ دلار روی شرکت سرمایه­‌گذاری کردند که گواهی بر بلندپروازی و جسارت این شرکت با وجود دستاوردهای اندک آن بود.

آنچه مسلم است این است که ترالینس در قماری بر سر اکتشاف نفت، بازنده شد و زمزمه‌­های افول آن از اوت 2008 در ملاقات میان سرمایه­‌گذاران آغاز شد. آنها در نشست‌های خود درباره‌­ی سیاست‌­های اولسون ابراز نگرانی کردند، چرا که او با وجود تازه‌وارد بودن در صنعت نفت، مثل یک شاهزاد‌ه‌­ی سعودی رفتار می­کرد. سیاهه‌ی خریدهای او، از چاه­‌های نفت در ترکیه، تا جت­‌های جنگنده‌­ی شوروی را در بر می‌گرفت. کار تا جایی پیش­رفت که یک حسابرس در مورد نقض احتمالی قانون ضدّ رشوه­‌خواری در قراردادهای اولسون، به قوه‌­ی قضاییه هشدار داد. به ­این ترتیب برخی اعضای هیئت‌مدیره بر آن شدند تا پرونده­‌ی مدیر عامل را بسته و او را تنزّل رتبه دهند. اوایل سال 2009، اولسون اخراج و با سقوط بهای نفت و سهام تماسک، اوضاع ترالینس نابسامان شد، چراکه شرکت با انبوهی از اتهامات و پرونده‌­های قضایی نیز مواجه بود.

بهار 2009 ترالینس تلاش می­کرد تا با ورود به عرصه­‌ی «انرژی سبز» اعتبار خود را بازگرداند. از سوی دیگر، اولسون هم که دیگر از شرکت بیرون انداخته شده بود، جهت ادامه‌­ی اکتشافات نفت خود در جهان، شرکت تازه‌­ای تأسیس کرده و به ­دنبال جذب سرمایه بود. در این زمان اتهاماتی از جانب هیئت‌مدیره‌ی شرکت نسبت به اولسون مطرح شد، مبنی بر اینکه او دارایی معنوی شرکت را به یغما برده و بر اساس تحقیقات و پرونده­‌هایی که متعلق به شرکت بوده، کسب­‌وکار تازه‌­ای راه انداخته است. اما اولسون این اتهامات را  بی­‌پایه و اساس خواند. با این­ وجود، نابغه‌­ای که روزی به دنبال آب و بعد نفت می­گشت، حالا باید در پی بازیافتن آبرو و اعتبار ازدست‌رفته‌­ی خود بگردد.

به این مطلب چه امتیازی می دهید ؟
[Total: 0 Average: 0]
برچسب ها

راضیه سپهر

دانش‌آموخته دانشگاه علامه طباطبایی، به عنوان مترجم با تیم اکوموتیو همکاری میکنم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن